پاسهای طلایی شماره ۴ معروف!/ میخواهم لژیونر شوم
مهد ورزش: حیفم آمد که باز هم به نوبههای قبل شروع گفتو گو را به ورزشکار عزیزمان نسپارم. قهرمان ما از جشنی والیبالی در شهر آمل گفت و از تعصب و عرقی که به والیبال و زادگاهش دارد.
“اولین مواجههی جدیم با والیبال در سال ۱۳۹۲ بود. سالی بود که کاله آمل قهرمان لیگ برتر شد و سطح شهر جشن و پایکوبی برپا بود.
منم مثل یک هوادار دو آتشه بازیهای این تیم رو از نزدیک میدیدم. و یادش بخیر؛ پاسهای طلایی ۱،۲،۳ بازیکنان رو با هواداران میشمردم.
البته امکان اینکه همه بازیهای کاله رو برم نبود. آنقدر جمعیت زیاد بود که دو سه ساعت قبل بازی ورزشگاه جای سوزن انداختن نبود… خلاصه با تشویقهای پدرم و دائیم به این ورزش روی آوردم.”
عرشیا سعادتی، پاسور ۱۸ ساله تیم ملی نوجوانان که روزی با رویای حضور در ردههای پایه، تمرین میکرد و ممارست را به جان میخرید؛ خیلی زود توانست به این هدف دست پیدا کند.
– از کی قهرمانی خودت رو جشن گرفتی؟
” مقام قهرمانی مسابقات دانشآموزی جهان در صربستان. حس بینهایت خوبی بود. حالی که انگار همه زندگی رو بهت دادن و نتایج همه سختیها رو به بهترین شکل گرفتی و همه بهت افتخار میکنن. “
– فکر میکنی به روزی که عرشیا سعادتی پاسور اول تیم ملی باشه؟ چون پاسورها معمولا عمر ورزشیشون زیاد هست و تداوم حضورشون بیشتر از دیگر بازیکناست.
” کار خیلی خیلی سختیه. بعد از افسانهای به اسم سعید معروف، تازه دیده شد که در این پست بازیکن با کیفیت در کشور کم نداریم. برای من کمی زود که به این موضوع فکر کنم. و الان بیشتر تمرکزم روی رده جوانانه. و سعی میکنم پله به پله بالا برم.”
– در رده باشگاهی کجا توپ میزنی؟
“الان در باشگاه املاک تهران بیشه چمستان در لیگ دسته یک به عنوان پاسور اول تیم توپ میزنم. سعی دارم بیشتر بازی کنم و سطح تواناییهام رو ارتقا بدم.”
اونقدر از دور دستها و افق دید و رویاهاش پرسیدم که بالاخره یکی از اونا نتیجه دهد.
“من به دنبال تحقق رویای لژیونر شدن هستم.”
– نایب قهرمانی مسابقات زیر ۱۹ سال آرژانتین
– قهرمانی کاوا زیر ۱۹ سال ازبکستان و عنوان بهترین پاسور تورنمنت
– مقام قهرمانی بزرگسالان کاوا در قرقیزستان
– چهارمی جهان در مسابقات زیر ۱۹ سال ازبکستان
همین چند عنوان به ما نشان میدهد که با چه ورزشکار توقفناپذیری روبرو هستیم. در حالی که فقط ۱۸ سال دارد و رزومه باشگاهی او نیز همینقدر متعالی و کمنظیر است؛ که از زیاده گویی اجتناب میکنیم.
