کاراته مازندران در عصری تازه/قهرمانان جدید از راه رسیدند

رشته ای که همیشه مدال آور بوده، انگار پس از دوران غمبار کرونا، خود را سوق داده تا با نفراتی جدید، شادی های نو به ارمغان بیاورد.

کاراته یکی از بهترین رشته های ورزشی استان در همه سال های فعالیت بوده که در مدال آوری و کامیابی دوران طولانی داشته ولی هیچگاه از پوسته ای که گرفتار آن بوده خارج نشده و با توجه به سهمی که در افتخار آفرینی ها داشت،‌ مورد توجه نبوده.

در قریب به ۴ دهه ای که کاراته در مازندران جریان دارد، همواره در سطح تیم های ملی جایی برای خود باز کرده، اما نتوانسته به مدال هایی برسد که لیاقتش را ثابت کرده منتها عجیب است که تا نزدیکی هایش پیش می رود اما به انتها و نتیجه نهایی نمی رسد.

در رقابت های رده های سنی آسیا که در تاشکند برگزار شد، دوباره کاراته امیدها را برانگیخت. عملکرد مطلوب کاراته کاها بخصوص در بخش بانوان همه را سرشون آورد گو اینکه در بخش مردان هم صاحب مدال شدیم و نفرات مازنی صاحب نشان هایی شدند که خود تاکید و تایید می کند که در آینده هم مدال های زیبا خواهیم داشت.

با اینکه معصومه محسنیان یکی از معدود مسابقاتی بود که مدال نگرفت ولی دختران تازه ای از کاراته مازندران به ورزش کشور معرفی شدند که قابلیت درخشیدن در سطح آسیا را داشتند.

کیمیا یوسفی که تا فینال پیش رفت، حنانه صالحی که می توانست نشانی بهتر از برنز بگیرد، مهلا صداقت که نامی نو از کاراته بانوان است و مدال گرفت، فاطمه سعادتی که تک مدال استان در بزرگسالان را از آن خود کرد و محمد امین الاسلامی که در پسران یک مدال برای مازندران به ارمغان آورد، نقش مازندران را در کاروانی که بر سکوی چهارمی ایستاد، پررنگ کرد.

مبینا کاویانی یکی از بهترین کاراته کاهای چند سال اخیر استان و ایران هم در کومیته تیمی عضو بود که به مدال نرسیدند.

اما جای همیشه خالی و سوال برانگیز در تیم ملی مردان است که همچنان مازندرانی ها جایی در آن ندارند.

پیشروی عاشوری خوب بود اما کافی نیست تا همواره در ترکیب تیم در رویدادهای شاخص، عضوی ثابت داشته باشیم در حالیکه استعدادهای بی نظیری همچون آرش علی نژاد، رضا عنایتی و علی بهبود با همه قابلیت هایشان نتوانستند به این طلسم عجیب و قدیمی پایان دهند.

کاراته اما با این مربیان جوان و زبده اش می تواند آینده را به شکل دلخواهش ترسیم کند. آنها این قابلیت را دارند که قهرمانانی برای فتح میادین بزرگ بسازند اما مهم اینست که هر چه زودتر مسیر پیش روی کاراته برای موفقیت های جدید، صاف و هموار شود.