مبارزه جاسم با سرطان تمام شد/ بس است دلاور، آرام بخواب
مهد ورزش: مشتی مهلک تر از این ضربه آخر نبود. شنیدیم که جاسم سرانجام از روی رینگ دنیا پایین آمد. مثل همیشه لبخند زنان، با چهره دلنشین یک فاتح فروتن، چشم ها را بست و به سرای باقی شتافت.
مبارزه جاسم دلاوری بهترین چهره ای که از بوکس مان سراغ داشتیم با سرطان، چند سال ادامه یافت.
بارها این حریف نامرد را زمین زد ولی دیگر نایی در بدن نداشت. خدا هم دید که چگونه برای ماندن کنار عزیزانش جنگید ولی وقت رفتن بود. عروج مردانه اش را باور کردیم چون می دانستیم زیر سنگینترین دردها از جنگ نابرابر با سرطان، فشارهای هولناک را متحمل شد.
جاسم قهرمان آسیا، نفر سوم بازی های آسیایی، عضو تیم ملی بوکس در قهرمانی جهان و نزدیک به مدالی باورنکردنی و بعدها مربی تیم ملی بوکس بود.
سرطان که به خرمن زندگی اش زد، سر خم نکرد؛ مثل همیشه جنگید و سرافراز به آغوش خدا رفت.
ورزش مازندران یک دلاور حقیقی را از کف کرد، سرمایه ای بزرگ در بوکس از دست رفت. نظیر جاسم دیگر نخواهیم داشت. در یادمان می ماند اما بی او، انگار رینگ مازندران همیشه خالیست.
